Należy pamiętać, że miód dodawany do gorących napojów i dań powyżej 40 stopni Celsjusza traci swoje właściwości odżywcze.

Smak i barwa miodu zależy od rodzaju kwiatów, z których pszczoły zbierają nektar, a ten różni się w zależności od danego miejsca i pory roku.
Każdego roku roślinność, kwiaty i drzewa mogą nektarować mniej lub bardziej intensywnie co zależy też głównie od pogody, ilości opadów deszczu, temperatury, gleby oraz składników mineralnych w niej zawartych.

Tylko naturalny miód ulega krystalizacji – to jedna z jego cech i dowód na naturalność. Krystalizacja miodu wynika z obecności naturalnych cukrów, głównie glukozy, która ma tendencję do wytrącania się w postaci kryształków.

Czasem na ściankach słoika miodu mogą pojawić się białe wykwity – w postaci białawych osadów lub kryształków – to oznaka jego autentyczności i braku przemysłowej obróbki. Powstają one w wyniku naturalnej krystalizacji i wytrącania się glukozy, co jest typowe dla prawdziwego, surowego miodu. Nie świadczą o zepsuciu produktu – wręcz przeciwnie, potwierdzają jego naturalne pochodzenie i wysoką jakość.

Naturalny miód krystalizując zawsze jaśnieje w porównaniu do swojej płynnej postaci (patoki). Każdy naturalny, prawdziwy miód pszczeli zawsze krystalizuje się.
Krystalizacja miodu nie zmienia jego wartości odżywczo-leczniczych ani smakowych lecz tylko konsystencję. Każdy rodzaj miodu krystalizuje w charakterystyczny dla siebie sposób – może składać się z drobnych kryształków, średnich i grubych.

Najważniejsze jest, aby szklany pojemnik był szczelnie zamknięty. Pyłek i pierzgę należy chronić przed światłem i wilgocią, aby nie straciły swoich cennych właściwości. Najkorzystniejsza temperatura przechowywania to 5-18 stopni / wtedy data ważności znacząco się „wydłuża”. Jeśli używacie pyłku lub pierzgi na bieżąco, to spokojnie mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej.
Jeśli widzicie pyłek/pierzgę w foliowych woreczkach strzeżcie się przed takim zakupem. Pyłek kwiatowy oraz pierzga są to produkty, do których bardzo łatwo przez folię mogą przedostać się różnego rodzaju robaki spożywcze i owady. Z racji bogatego składu będą wtedy idealnym siedliskiem do rozwoju wszelkich roztoczy i pasożytów.

Na etykiecie musi być podana data ważności – tak jak przy każdym produkcie spożywczym. Takie są wymogi ustawowe. Zgodnie z normami krajowymi oraz unijnymi musimy oznaczyć każdy miód maksymalną dozwoloną datą przydatności tj. 3 lata (dotyczy tradycyjnych miodów). Natomiast miody z owocami liofilizowanymi mają krótszy czas daty ważności – 2 lata.

Tak, może. W temperaturze pokojowej miód nie powinien stać dłużej niż 6-12 miesięcy. Jeśli miód będzie stał bezpośrednio przy źródłe ciepła (grzejnik, piec, kuchenka, piekarnik) lub będzie wystawiony długotrwale na światło słoneczne też może sfermentować.
Unikaj używania wilgotnych łyżek (miód jest higroskopijny, czyli ma zdolność pochłaniania wilgoci z otoczenia i z powietrza) oraz wkładania oblizanej łyżeczki do miodu, ponieważ może to doprowadzić do fermentacji miodu, ze względu na zawarte bakterie w ustach. 
Miód przechowywany w odpowiednich warunkach, zachowuje swoją jakość i przydatność do spożycia przez wiele lat.
Aby maksymalnie przedłużyć trwałość miodu należy przechowywać go w zacienionym i suchym miejscu w szczelnie zamkniętym słoiku.
Ważne jest, aby naturalny miód pszczeli stał w miejscu, gdzie temperatura nie jest wyższa niż 20 stopni Celsjusza. W wyższej temperaturze jest ryzyko wystąpienia fermentacji miodu. Najbardziej optymalna temperatura do przechowywania miodu to 10-18 stopni.

Miody z owocami liofilizowanymi mają 100 % naturalny skład (96% miód wielokwiatowy, 4% owoce liofilizowane).